Wednesday, July 11, 2012

ഒരു കാറ്റിന്‍ മര്‍മ്മരം



ബസ്സ് വന്നു കേറിയപ്പോള്‍  വളരെ തിരക്ക് കുറവ് ആദ്യം കണ്ട സീറ്റില്‍ അവള്‍ കേറി ഇരുന്നു ..എന്തോ ഉച്ച കഴിഞ്ഞ സമയം ആയ കാരണം ആണോ തണുത്ത ചൂടും അതിനേക്കാള്‍ ഇളം 
ചെറിയ കാറ്റും ...ഉറങ്ങാന്‍ പറ്റിയ സമയം ഹ്മം ..ബസ്സ് മെല്ല ചലിച്ചു തുടങ്ങി അതിനു അനുസരിച്ച് കാറ്റും അകത്തേക്കു വരുന്നു...ആ കാറ്റില്‍ ഉണങ്ങി കിടന്ന 
തലമുടികള്‍ പാറി കളിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി മെല്ലെ  അവ പുരികങ്ങള്‍ കൂടി  അവളുടെ ഒരു കണ്ണിനെ മറച്ചു...തന്റെ വിരലുകള്‍ അവള്‍ മേലെ മുടി ഇഴകളില്‍ ഓടിച്ചു ഒതുക്കി ഇട്ടു .....
പെട്ടന്ന് ചെറു പുഞ്ചിരി അവളുടെ ചുണ്ടുകളില്‍ വിരിഞ്ഞു . ആ പുഞ്ചിരി അവളെ ഏതോ സ്വപ്നത്തിലേക്ക് അവള്‍ ഊള്ളിയിരാക്കി ..


ഇന്നലെ അവന്‍ വന്നിരുന്നു ഓണ്‍ലൈനില്‍..എത്ര മാത്രം  ചാറ്റ് ബോക്സില്‍ സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു, വഴക്ക് കൂടി , പിണങ്ങി എന്നാല്‍ ഇത് വരെ  നേരിട്ടോ അലതെയോ അവന്റെ ശബ്ദംഎന്റെ ശബ്ദം അവനും കേട്ടിട്ടില്ല.
അവളുടെ സ്വപ്നം അലസോരമായി മൊബൈല്‍ ഇടെയ്ക്കെ വ്യബ്രറ്റ്‌ ചെയുനുണ്ടായിരുന്നു ..പൊതുവേ ഫോണില്‍ സംസാരം കുറവുള്ള അവള്‍ അത് അറിഞ്ഞത് പോലുമില്ല തന്റെ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാന്‍ ഇഷ്പെടുന്ന ആ 
സ്വപ്നത്തില്‍ മുഴുകി പോയി.
ഇത് വരെ കേള്കാത്ത ശബ്ദം, എങ്ങനെ ആയിരിക്കും അവന്റെ സംസാരം ,ഇനി ചാറ്റ് ചെയുനത് പോലെ ആണാവോ ..ദേഷ്യകാരന്‍ ആണ് അപ്പൊ കടുപ്പമുള്ള ശബ്ദം,ആയിരിക്കും
അവന്റെ നമ്പര്‍ ഞാന്‍ സേവ് ചെയ്തു വച്ചിട്ടില്ല എന്നാലും ഇന്ന് അവന്‍ വിളിക്കും എന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു ..എങ്ങനെ ആവൊ ..ചെറുതായി ടെന്‍ഷന്‍ വരുന്നു 
ഇഹ്ഹം ....ഇടെയ്ക്കെ യെപോഴോ കാറ്റിന്‍ മര്‍മരം നിലച്ചപോള്‍ അവള്‍ തന്റെ മായ ലോകത്തില്‍ നിന്നും തിരികെ വന്നു അപ്പോഴും എന്തോ കിടന്നു വിറയ്ക്കുന്നു 


അവള്‍ ബാഗു തുറന്നു മൊബൈല്‍ എടുത്തു ഒരു പ്രവറ്റ്‌ നമ്പര്‍ ..അവള്‍ മൊബൈല്‍ എടുത്തു ചെവിയുടെ അരികെ കൊണ്ട് പോയി പതുക്കെ മുടി ഇഴകള്‍  ഒതുക്കി 
പെട്ടന്നു അത് സംഭവിച്ചത് മുടി ഒതുക്കുനതിന്റെ ഇടയില്‍ കൈയില്‍ നിന്നും വഴുതി മൊബൈല്‍ താഴെ വീണു ..ബസ്സ്‌ നിര്‍ത്താന്‍ ബഹളം വച്ച് അവള്‍ ഓടി താഴെ ഇറങ്ങി മൊബൈല്‍ എടുത്തു നോക്കി ......!!
ആകെ ഇരുട്ട് മൊബൈല്‍ സ്ക്രീനില്‍, അവളുടെ മനസിലും..


കണ്ടക്ടര്‍ മണി അടിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ വേഗം ഏണിറ്റു..ബാഗു തുറന്നു ഫോണ്‍ കൈയില്‍ എടുത്തു , ഒരു ബട്ടണ്‍ പ്രസ്‌ ചെയ്തു ആറു മിസ്സ്‌ കോള്‍...."മൈ മോം "

Monday, July 9, 2012

ഹീറോ ചതിച്ചു ..............



ജോലി ഒക്കെ കിട്ടി എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്ത് കാര്യം....ഇപ്പോഴും നമ്മുടെ പേടകം ആ പഴയ ഹീറോ തനെ ..ഒരു കാര്യത്തില്‍ അവന്‍ ഹീറോ ആണ് ..എവിടെ വേണമെകിലും ഇട്ടേച്ചു പോകം ..ആരും ഒരു നോട്ടം പോലും നോകാതെ പോകില്ല ..അതും വളരെ സങ്കടമായി മാത്രമേ നോക്കു ആ പഴയ ഹീറോ സൈകില്‍ ....അതാണ് ഇന്നും നമ്മളെ വഹിച്ചു കൊണ്ട് പോകുനത് ..എന്നും വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങുബോള്‍ ..എല്ലാ ചീത്തയും ഹീറോ നിന്ന് കേള്‍ക്കും ..ഒഹ്ഹ് ഒരു ബൈക്ക് വരട്ടെ അത് വരെ ഉള്ളു ഈ ചിരിച്ചുള്ള നില്‍പ്പ് ...ഹ്മം എന്റെ ഒരു കഷ്ടകലമേ ..എന്നും വെറുതെ കുറ്റം പറയാന്‍ ഇരിക്കുന്ന ഒരു പണിയും ഇല്ലാത്ത യുണിയന്‍കാരുടെ  മുന്നില്‍ കൂടി  ബാഗും തൂകി ഈ ശടകത്തില്മേല്‍ ..അവര്‍ക്ക് ചിരിക്കാന്‍ ,കളിയാക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ..നോക്കിക്കോ അടുത്ത മാസം ലോണ്‍ എടുത്താലും ഞാന്‍ ബൈക്ക് മേടിക്കും എന്നിട്ട് ഇതിലെ തനെ പോകും  ..ഇതൊക്കെ ആയിരിക്കും എന്നും എന്റെ മനസില്‍ ..{എവിടെ !!!!}
അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു രാത്രി ഏറെ താമസിച്ചു ,,ഒരു എട്ടു മണി കഴിഞ്ഞു കാണും ..ബസ്‌ ഇറങ്ങി ..ഹിറോനെ നോക്കി അടുത്തേയ്ക്ക് മെല്ലെ നടന്നു ...അപ്രതിക്ഷം എന്ന് പറയുന്നത് പോലെ മഴ തുള്ളികള്‍ എന്നെ നനച്ചു കളഞ്ഞു
എന്തോ ആ മഴഎനിക്ക് വേണ്ടി കാത്തു  നില്കുനത് പോലെ എന്നെ മുഴുവനായി അതില്‍ ലയിപിച്ചു ...ശടകം എടുത്തു മഴ ആസ്വദിച്ചു അങ്ങനെ ചവിട്ടിവിട്ടു ഇട്യെക്ക്യെ രണ്ടു കൈയും വിട്ടു തല കുടഞ്ഞും മഴ തുള്ളികള്‍ തട്ടിയും അങ്ങനെ ഒരു യാത്ര ..അങ്ങ്ഗുദാമിൽ ഉള്ള നമ്മുടെ ഭവനത്തില്‍ എത്തിചേരണം എങ്കിൽ ഒരു കടബ ഉണ്ട് ..അതിനാല്‍ ആസ്വദിച്ചു അങ്ങനെ പോയി അബലം കഴിഞ്ഞു ..അപ്പോള്‍ ....
നടുറോഡില്‍ കൂടെ എന്തോ X  അടിച്ചു  നടന്നു പോക്കുന്നു,,എന്തോ മഴയും അതിനെകളും ഇരുണ്ട ഇരുട്ടും ..അതില്‍ ഒരു മിന്നായം  പോലെ എന്തോ മുന്നില്‍ പോക്കുന്നു ....അതാ എന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് വരുന്നു ...എന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടതാണോ അതോ ഹീറോ ചതിച്ചതോ ..ഞാന്‍ സൈകില്‍ വലത്തോട്ട് വെട്ടിച്ചതും എന്തോ തറ അടിച്ചു വീഴലും ,ഒരു അലുമിനിയംപത്രത്തിന്റെ ശബ്തം കൂടെ ഒരു നിലവിളിയും “എന്നെ കൊന്നു കളഞ്ഞല്ലോ ”ഞാന്‍ ഇറങ്ങി ..അടുത്ത് ചെന്ന്  നോക്കി യോ യ്യോ അമ്മെ കൊന്നേ  ...ഇത് മാത്രം ഞാന്‍ പാതി ചത്തു എന്ത് ചെയണം നല്ല മഴ ഞാൻ ആകെ വിയര്‍ക്കുന്നു ..പിടിച്ചാലോഎഴുനേൽപിക്കാം ,പകല്‍ ചാണകവും കൊണ്ട് നടന്നു പോകുന്ന ഒരു പാവംഅമ്മുമ്മ ഞാന്‍ കണ്ടിടുണ്ട് എന്നാല്‍ വീട് അറിയില്ല .അന്ന് ആ ഭഗത്ത് ഒറ്റ വീട് പോലും ഇല്ലേ ഒന്നും കാണാൻ ഇല്ല ഓ കറന്റ്‌ ഇല്ല ..ഞാന്‍ അറിയാതെ പറ്റാവുന്ന ദൈയവങ്ങളെ ഒക്കെ വിളിച്ചു ..(എന്ത് കാര്യം എല്ലാവരും ഉറങ്ങി കാണും ) ,,,അമ്മുമ്മയുടെ കൈയെ പിടിച്ചപ്പോ ഒരു ഞെരക്കം ..പെട്ടാ !!!!!
   അന്നക്കം കുറഞ്ഞു വരുന്നു സമയം പോകുന്നു ..ഇങ്ങനെ ടെന്‍ഷന്‍ ആദ്യമായി ഒന്നും ഓര്‍മയില്ല എങ്ങനെ ഇത് സംഭവിച്ചു എന്ന് പോലും ....ഞാന്‍ പതുക്കെ കൈയ് വിട്ടു ..ആരോക്കയോ നടന്നു വരുനത് പോലെ കുറെപിറുപിറുക്കും കേട്ട് വീണു കിടന്ന സൈകില്‍ എടുത്തു ആഞ്ഞു ചവിട്ടി വീട്ടില്‍ എത്തി ഒരു പൊട്ടി കരച്ചില്‍ ...ഉണ്ടായ സംഭവം അച്ചനോട് പറഞ്ഞു ...കൂട്ടത്തില്‍ കരച്ചിലും, അവര്‍ക്ക് എന്ത് ചെയ്യാന്‍ പറ്റും കുറെ സമാധാനിപിച്ചു ..അവസനം ഞാന്‍ പറഞ്ഞു അച്ഛാ ഒന്ന് പോയി നോക്ക് ..അത് അവിടെ ഉണ്ടോ എന്ന് അലങ്കില്‍ അരുടെയ്ങ്കിലും വീടിന്റെ മുന്നില്‍ ആളുകള്‍ കൂടിനില്കുന്നുണ്ടോ  എന്ന് ,,അച്ഛന്‍ കുറെ കഴിഞ്ഞു പോയി നോക്കി അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല ..റോഡില്‍ കുറെ ചാണകം പോയിടുണ്ട് അലാതെ രക്തം ഒന്നും കാണുന്നില്ല ...എന്റെ കരച്ചില്‍ ..ഈ മാതിരി മഴ പെയുബോള്‍ ചോര അവിടെ കിടക്കല്ലേ .........എങ്ങനയോക്കയോ അന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങി ...പിറ്റേന്ന് ഞാന്‍ ശടകം എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു കുറെ നോക്കി ഇത് കണ്ടു അച്ഛന്‍ എന്താ ..? ചോദിച്ചു വന്നു ഞാന്‍ കുറച്ചു ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു “അല്ല ഇനി വല്ല മാംസം എങ്ങാനും ഈ തുരുബില്‍ ഇരിക്കുനുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുവാ ...????”
നോട്ട് ::: (പിന്നീട് രണ്ടു മാസത്തേയ്ക്ക് ഞാന്‍ ആ വഴി പോയില്ല ....പിന്നീട് പോയപ്പോഴും  അവരെ ഞാന്‍ റോഡില്‍ X അടിച്ചു നടകുനതും കണ്ടിട്ടും ഇല്ല ) 


Sunday, July 31, 2011





Vande mukunda hare jaya shaure santhapa
Hari murare
Dwapara chandrika charchithamam
ninte dwaraka puri evide
Peeli thulakkavum kola kuzhal pattum
Ambadi paikalum evide

Kroora vishada sharam kondu neerumee
nenjilen athma pranamam
Prema swaroopanam sneha sadheerthyante
kalkan ente kanneer pranamam
Prema swaroopanam
sneha satheerthyante
kalkal en kanneer pranamam

Wednesday, July 20, 2011

മഴ എന്നും ഓര്‍മകള്‍ മാത്രം തനുകൊണ്ടിരികുന്ന ഒരു വികാരം

ഇന്ത്യ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, സച്ചിന്‍റെ ആ വിസ്മയനേട്ടം ലോര്‍ഡ്സിലായിരുന്നെങ്കില്‍...

അതാണ് ചോതികനുല്ലത് ആ ചരിത്രം സംബവികുമോ പണ്ട് ആടിനെ മേയ്ക്കാന്‍ വന്ന പിള്ളാരുടെ കളിയാണ്‌ ക്രിക്കറ്റ്‌ അതും അന്ന് അവര്‍ കളിച്ചത് ഇന്നത്തെ ലോര്‍ഡ്സില്‍ ..ഇപ്പോ ക്രിക്കറ്റ്‌ന്‍റെ മെക്കയും ആ ചരിത്ര ഭൂമിയില്‍ ക്രിക്കറ്റ്‌ന്‍റെ അവതാരം പുതിയൊരു കവിത രചിക്കുമോ ശതകങ്ങളുടെ കവിത .........Sachin Ramesh Tendulkar..ക്രിക്കറ്റ്‌ലോകം ഉറ്റു നോകുന്നാ സ്വപ്നം .......നൂറില്‍ നൂറ് സച്ചിന്‍റെ ആ വിസ്മയനേട്ടം ലോര്‍ഡ്സിലായിരുന്നെങ്കില്‍...
പക്ഷെ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ ആശാന്‍ ഇത് വരെ ഇവടെ വലിയ ഗുമുള്ള  കളി ഒന്നും കളിച്ചിട്ടില. ഏഴ് ടെസ്റ്റ് ഇന്നിങ്‌സുകളാണ് സച്ചിന്‍ ലോര്‍ഡ്സില്‍ കളിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഒരു കളിയിലും അര്‍ദ്ധസെഞ്ച്വറി പോലും തികയ്ക്കാന്‍ സച്ചിന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇത് അവസാന കളിയാണ്‌ ഇവിടെ ഇനി ഉണ്ടാകുമോ ആവൊ ??? ഇനി അവന്‍ അങ്ങനെ ഒന്നും നൂറടികണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞു മറ്റാവ്ന്മാര്‍ തലപുകഞ്ഞ് പുകാ വിടോണ്ടിരികാന് ..ഇനി പതിനൊന് കളികരും എറിയാന്‍ മാത്രം ആയി ഒരു ടീം ഇറകുമോ അവരു? കാരണം ഇപോ താനെ ഏഴു ഫാസ്റ്റും രണ്ടു സ്പിനും കൊണ്ടാ അവരുടെ വരവ് ..എന്തിനു  സച്ചിനെ ഒതുക്കാന്‍......കാത്തിരിക്കാം ആ അപുര്‍വ നേട്ടത്തിനായി >>>>>>>> 

Tuesday, July 19, 2011

ഓര്‍മയിലെ സ്വപ്നം





മഴ വരുന്നു വേഗം ചവിട്ടിയാല്‍ റെയില്വേ സ്റ്റേഷന്‍ ബഞ്ചില്‍ കുറച്ചു നേരം കൂടി ഉറങ്ങാം.അമ്മയോട് പോവാനു പറഞ്ഞു ആഞ്ഞു സായ്കില്‍ ചവിട്ടി എന്തിനാ ഞാന്‍ അവളെ ഇന്ന് സ്വപ്നം കണ്ടത്‌ 3 വര്ഷംത ഒരുമിച്ചു പഠിച്ചു എനും കാണും പക്ഷെ കാണുബോള്‍ നോകുമാകിലും ചിരികുമെകിലും ആ കലാലയത്തില്‍ വച്ച് ഒരു വാക്ക് പോലും സംസാരിച്ചില്ല. മറ്റുള്ളവര്‍ എനത്കിലും കമാന്ഡ്െ അടിച്ചാല്‍ മുഖ്മം വീര്പിചിരുനാലും ഞാന്‍ എനത്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു ചിരി ഹോ അത് മതി.ആ ദിവസം അടി കൊണ്ടാലും ഞാന്‍ ഹാപ്പി വെരി വെരി ഹാപ്പി .....എന്നാലും ഇന്ന് ഉറകത്തില്‍ അവള് വന്നു പണ്ട് പൊളി ഡിപ്ലോമാ ജോയിന്‍ ചെയ്ന്‍ പോയപ്പോള്‍ ആണ് ജീവതത്തിലെ സുവര്ണി നിമിഷം സംഭവിച്ചത് ഞാന്‍ ഓടി പോകുബോള്‍ ഒരു വിളി അവളും അവളുടെ ചങ്ങാതിമാരും അന്ന് അതിയമായി അവള്‍ എനോട് മിണ്ടി ....ആ ശുഭ മുഹൂര്ത്തം കണ്ടുകൊടിരികുബോള്‍ ആണ് മീകാരന്റെ കൂവല്‍ അതും പകുതി ആയി ഇനി റെയില്വേ.സ്റ്റേഷന്റെു ബഞ്ചില്‍ ബാക്കി കാണണം ...ഇനിയും ഗുരുവായൂര്‍ പാസ്സഞ്ചര്‍ വരാന്‍ അരമണിക്കൂറോളം സമയം ഉണ്ട് ..സീസണ്‍ ടിക്കറ്റ്‌ ആയ കാരണം വേഗം ബഞ്ചില്‍ പോയി ഇരന്നു.നല്ല തണുത്ത കാറ്റ് വിശുനത് കാരണം കണ്ണുകള്‍ പതുക്കെ അടഞ്ഞു അപോഴേക്കും!ആ പെണ്ണ്പിള്ള വന്നു ട്രെയിന വരാനുള മണി അടിച്ചു ഛെ!!ഇനി ട്രെയിനില്‍ കേറിയിട്ടവം...

അകലെ നിന്നും ഇന് രാത്രി മുഴുവന്‍ രക്തം കുടിക്കാനായി ആ ഇഴ ജന്തു എന്റെക മുനില്‍ വന്നു നിന്നു കല്ലവസ്ഥയുടെ ആണോ അതോ എന്റൊ സ്വപനം ആണോ ഞാന്‍ വളരെ ഉന്മേഷവനയിര്നു....ട്രെയിന്റെ വാതില്‍ കബിയില്‍ പിടിച്ചു ഞാന്‍ പതുകെ കേറാന്‍ നിന്നു പലരും ഇറങ്ങി വന്നു കൂട്ടത്തില്‍ പരിജയമുള്ള ഒരു സ്ത്രി വനപ്ടെ മോനെ എവിടെ പോകുന്നു ??? കൊച്ചിയിലക്കു. അവിടെ?? അവിടെയാ ജോലി, നൈറ്റ്‌ ആണോ ?? ആ ..... ഞാനും തിരിച്ചു ചോദിച്ചു എവിടെ നിന്നു വരുന്നു? ഗുരുവായൂര്‍ വരെ പോയി മോള്ടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞുലോ അപോ ഇത് വരെ പോവ്ന്‍ പറ്റില്ലെന്ന്.....!! ഓ ആയികൊട്ടെ! ഞാന്‍ യാത്ര പറഞ്ഞു ട്രെയിന്റെ ഉളിലേക്ക് നോക്കി, ചിരിച്ചു വര്ത്തുമാനം പറഞ്ഞു രണ്ടു പേര്‍ താഴെ ഇറങ്ങി .. കൂടുതല്‍ നേര്നം എനിക്ക് അവിടെ നില്ക്ന് ‍ പറ്റിയില ട്രെയിനില്‍ കേറി ഞാന്‍ പതുക്കെ ഈ വാതില്‍ കൂടി അപ്പുറത്തെ വാതില്‍ കൂടി പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി തിരിച്ചു നടന്നു..ഞാന്‍ ഓര്ത്തുി സ്വപ്നം എന്നും സ്വപ്നം ആയിരിക്കണം അതില്‍ അതികം അഹകരിക്ന്‍ പാടില..ഇന് അവള്‍ മറ്റൊരുവന്റെ ഭാര്യയാണ് അവര്‍ സുഗമായി ജീവികട്ടെ എന്നും മംഗലങ്ങള്‍ മാത്രം ...പക്ഷെ ഇന്ന് ഞാന്‍ എന്തുകൊണ്ട് ജോലിക് പോകുനില്ല എന്തിനു ലീവ് എടുത്തു ??? അറിയില എനിക്ക് ഒന്നും അറിയുനില ട്രെയിന്‍ മെല്ലെ നിങ്ങി അതിന്റെ പിനലെ റെയില്‍ പാളത്തില്‍ കൂടി ഞാനും .............